26 september

Om 13.30u wandel ik stilletjes de zaal binnen. Er worden kostuums op punt gezet, rekwisieten verplaatst, overgangen gerepeteerd en details hernomen. Nog een tas thee terwijl we wachten op Latifah. Mia en Tania lopen nog even door de tekst en wijzen de meisjes op de punten die nog steeds fout lopen. Als Latifah arriveert worden de kostuums aangetrokken en stijgt de concentratie. 15.00u. Enkele toeschouwers wandelen binnen. Het zaallicht dooft. Mounia komt op. Ze start als een sneltrein. De meisjes springen op dezelfde trein. Ze rijden direct op maximum snelheid. Ik ben verrast. Houden ze dit vol? Halverwege moeten ze vaart minderen. De ene aarzelt en dat is de aanleiding voor de ander om te gaan twijfelen. Er komen kinken in de kabel. Obstakels in het treintraject. Blijven ze op het spoor of worden ze het spoor bijster? Er is geen sprake van ontsporen. Ze nemen weer toe in vaart. Het vervolg verloopt vlotjes. De eindhalte komt in zicht en ze rollen volle vaart het eindstation binnen, om met volle gewicht op de rem te springen en net daar te stoppen waar de grens ligt. De reis verliep niet vlekkeloos, maar ze worden alsmaar beter in het samen besturen van het voer(vaar)tuig dat ze kiezen. Of het nu een boot is, of een trein, of een taxi of nog iets anders. Ze zijn duidelijk niet meer van plan om controle te verliezen. Integendeel. Ze worden alsmaar vaardiger.

Wat deze meisjes presteren, op zo’n korte tijd…

knap.

Nog vijf keer slapen! En de temperatuur stijgt iedere dag!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: